Vorige week donderdag hadden Madeleine en ik er een best leuke dag van gemaakt.
Smiddags stonden we in de supermarkt boodschappen te doen voor de pannekoeken toen me mobiel ging. Het was het ziekenhuis dat ze een uitslag hadden van de chromosomentest. Er is een afwijking op chromosoom 4 en een grotere afwijking dan normaal (wat is normaal?) die een grote lichamelijke en geestelijke handicap tot gevolg zal hebben. O.... Waar stond ook alweer de melk?
Het duurt even voordat de informatie tot ons doordringt.
Vooraf hadden we al besloten wat te doen.
Raar als dan de uitslag komt die je wel al mischien verwachte maar niet wil weten.
Vrijdag 20 februari: In het ziekenhuis krijgen we de foto te zien met daarop de chromosomen en de afwijking op nr 4. Wolf-Hirschhorn syndroom heet dat. De gevolgen zijn heftig en Jasmijn mist tweemaal zoveel als gebruikelijk voor het syndroom.
We moeten bloed prikken omdat het mogelijk is dat we drager zijn van deze afwijking.
De uitslag van de mri heeft niet veel meer gebracht dan dat we al wisten.
Lam en verdoofd gaan we naar huis.
Savonds nam Madeleine haar eerste pil.
Zaterdag 21 februari: Deze dag moest er veel gebeuren. We hebben kleertjes, muziek en een mandje gekocht.
Zondag 22 Februari:
Na een onrustige nacht heeft Madeleine om zeven uur de eerste pilletjes ingebracht. Om acht uur kwam Dita Lex ophalen en zijn wij marianne op gaan halen. We moesten rond negen uur in het amc zijn. We kregen daar een grote kamer toegewezen met een aardige zuster Jose. Om elf uur en daarna om een uur kreeg ik nog een pil en toen kwamen de weeen goed opgang en werd ons meisje om zeven over twee geboren.
Jasmijn is nog een uur bij ons geweest waarbij we veel met haar hebben geknuffeld en ze heerlijk op mijn borst heeft gelegen.
We hebben haar gewassen en aangekleed en in haar mooie mandje gelegd.
Madeleine moest daarna naar de ok omdat er een stukje placenta was achtergebleven.
al met al gingen we om tien uur 's avonds naar huis met ons kleine meissie.
Stuur door
Dit is niet OK